Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Grudziądzu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 lipca 2024 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	sędzia Andrzej Antkiewicz
Protokolant:	starszy sekretarz sądowy Monika Kopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. w Grudziądzu na rozprawie

sprawy z powództwa J. B.

przeciwko (...) S.A. V. (...) w W.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.100,00 zł (pięć tysięcy sto złotych 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24 stycznia 2021 roku do dnia zapłaty;

2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.717,00 zł (dwa tysiące siedemset siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

3.  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 879,44 zł (osiemset siedemdziesiąt dziewięć złotych 44/100) tytułem zwrotu kosztów biegłego sądowego wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa.

[Sędzia Przewodniczący Antkiewicz Andrzej 00:02:31.596]

Strona powodowa domagała się tytułem częściowej, częściowego odszkodowania za uszkodzenie pojazdu marki M. (...) pana A. K. [f 00:02:41.960] kwoty 5.100 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty. Strona powodowa wskazała, że doszło do kolizji, w której uszkodzeniu uległ ten pojazd i sprawcą zdarzenia była osoba ubezpieczona u pozwanego. Szkoda została zgłoszona do pozwanego towarzystwa. Pozwane towarzystwo odmówiło wypłaty odszkodowania powołując się na to, że poszkodowany nie wykazał prawa własności do pojazdu marki M. (...), który został zakupiony w W. B.. Pozwany, poszkodowany zbył w drodze cesji roszczenie o odszkodowanie, w związku z tym strona powodowa dochodziła tego odszkodowania bezpośrednio od ubezpieczyciela. Sąd wydał w tej sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym 23 maja 2022 r., jednakże strona pozwana wyniosła sprzeciw od tego nakazu i w sprzeciwie wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu, wniosła o powołanie jako świadka A. K., czyli poszkodowanego celem ustalenia na jakiej podstawie użytkował pojazd marki M. (...) oraz wniosła również o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na wypadek i rozszerzenie tezy dowodowej, gdyby Sąd przychylił się do wniosku powoda. Sąd na rozprawie przesłuchał świadka A. K. i świadek ten zeznał, czemu Sąd dał wiarę, że kupił samochód w W. B., w W. B. nie ma procedury sporządzania na piśmie umowy, jest tylko dokument taki, z który z dowodem rejestracyjnym. Ten dokument składa się z dwóch elementów, w jednym, jedno to jest sekcja, którą to nowy właściciel, procedura jest taka, odrywa na dokumencie tą sekcję, a otrzymuje to nowy właściciel, a stary właściciel tak zwaną książeczkę logową wysyła do (...) i ten (...) (...) przesyła nową książeczkę na nowego właściciela. Ten dokument o nazwie V5 jest dowodem do rejestracji, ubezpieczenia i opodatkowania, a w Anglii nie ma innych dowodów własności, nie sporządza się co do zasady umowy między kupującym a sprzedającym. Z zeznań świadka A. K. wynika, że nikt nie kwestionował jego prawa własności do tego samochodu, który kupił. Kupił go on od firmy, która sprzedaje samochody, przerejestrował ten samochód. Nie było umowy na piśmie i ten płacił podatki w W. B., podatek o śladu węglowego, ani nikt nie kwestionował prawa własności tego pojazdu. Następnie po szkodzie poszkodowany nie naprawił tego pojazdu, natomiast zbył go jako uszkodzony i wręczył osobie, która kupiła pojazd dowód rejestracyjny, umowę sprzedaży, na tej podstawie ta osoba przerejestrowała ten pojazd. W sprawie został dopuszczony dowód z opinii biegłego. Biegły M. P. [f 00:05:51.080] sporządził opinię 26 stycznia 2023 r. i w tejże opinii określił zasadność uzasadnionych kosztów naprawy pojazdu marki M. (...), z uwzględnieniem zakresu uszkodzeń opisanych w aktach szkodowych po zdarzeniu z dnia 23 grudnia 2020 r. przy użyciu części oryginalnych oznaczonych logo producenta pojazdu na kwotę 17.359 zł i 4 gr, natomiast koszt naprawy tego pojazdu przy uwzględnieniu wariantu warsztatowego i dostępnych cen części zamiennych jakości Q oraz części nieoryginalnych P i PJ, przy uwzględnieniu stawek roboczogodziny stosowanych przez warsztaty niezależne wynosi 15.166 zł 48 gr. Biegły wskazał, iż w oparciu o analizę dokumentacji z akt sprawy, że naprawa przy użyciu części alternatywnej jakości nie pozwala na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. Zastosowanie części używanych nie jest uzasadnione, w związku z czym nie oszacowano kosztów naprawy uwzględniających ich użycie. Biegły stwierdził, że pojazd przed szkodą w dniu 23 grudnia 2020 r. posiadał uszkodzenie zderzaka tylnego. Po sporządzeniu tej opinii strony nie wnosiły o powołanie biegłego innego, ani o opinię uzupełniającą. Sąd zasięgnął informacji z (...) (...) Sądowi [f 00:07:20.824] Praw Człowieka. Ministerstwo Sprawiedliwości w piśmie z 16 lutego 2024 r. poinformowało Sąd, że umowa sprzedaży samochodu zawierana przez konsumenta z przedsiębiorcą w W. B. jest oparta o Ustawę o prawach konsumenta z 2015 r. Przesłano link do wersji angielskiej tego dokumentu, nie przesłano wersji polskiej. Z tego dokumentu wynika jednak, że, że ten akt był zmieniany, natomiast z treści tego aktu prawnego nie wynika, by ustawodawca przewiedział wymóg w formie pisemnej umowy sprzedaży. Sąd w tym stanie faktycznym uznał, że zostało wykazane, iż w W. B. pan A. K. nabył pojazd marki M. (...). Świadczy o tym to, że wprost uzyskał dowód rejestracyjny, przerejestrował samochód na siebie, nikt nie kwestionował tego prawo własności, a zgodnie z prawem w W. B., jeżeli nabycie następuje między konsumentem a przedsiębiorcą, wówczas nie potrzeba umowy sprzedaży w formie pisemnej, a więc wystarczająco tak, ja powtórzę, jak to zostało zachowane przez pana A. K.. W związku z tym zarzuty strony pozwanej kwestionujące legitymację czynną oraz prawo własności A. K. nie były uzasadnione. Sąd uznał zatem, że roszczenie co do zasady zostało wykazane. Co do wysokości tego roszczenia Sąd przyjął opinię biegłego P., opinia ta nie była kwestionowana i przyjął, że należą się koszty na zwrot kosztów naprawy według tego wariantu części oryginalnych, ponieważ samochód był sześcioletni w chwili uszkodzenia, posiadał wprawdzie wcześniej uszkodzenie zderzaka, ale to uszkodzenie zderzaka nie wpływało na zakres odszkodowania ustalonego przez biegłego, w związku z tym należało uznać, że samochód był już naprawiony częściami oryginalnymi, a więc koszt naprawy, który został ustalony opinią biegłego oraz powoda był uzasadniony w kwocie przeszło 17.000 zł, a zatem roszczenie 5.100 zł w pozwie mieści się w tej kwocie i taką kwotę Sąd zasądził. Odsetki ustawowe zasądzono po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody, albowiem szkoda została zgłoszona 24 grudnia 2021, a ubezpieczyciel powinien w ciągu miesiąca od zgłoszenia szkody zapłacić należne odszkodowanie. Dlatego uwzględniono roszczenie w części pierwszej, jak w punkcie pierwszym w całości. Co do kosztów postępowania, strona pozwana przegrała sprawę w całości, w związku z tym powinna zwrócić wszystkie koszty stronie powodowej, na koszty te składały się: opłata od pozwu 400 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa, opłata na rzecz radcy prawnego 1.800 zł według norm przepisanych oraz zaliczka na biegłego 500 zł i zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona pozwana pokrywa te koszty w całości wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku zgodnie z art. 98 § 1 z indeksem 1 k.p.c. Ponieważ strona pozwana przegrała sprawę w całości, zobowiązana jest też pokryć na rzecz Skarbu Państwa zaliczkę wyłożoną przez Skarb Państwa na biegłego tymczasowo w kwocie 879 zł 44 gr, strony uiściły zaliczkę po 500 zł, a koszty biegłego wyniosły 1.879 zł 44 gr [ns 00:10:27.516] Sąd pokrył ze Skarbu Państwa na podstawie art. 113 ustęp 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w związku z art. 98 § 1 k.p.c. koszty te ponosi strona pozwana.

[KONIEC TEKSTU 00:10:39.116]