Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Grudziądzu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 lutego 2020 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	sędzia Bogdan Tężycki
Protokolant:	starszy sekretarz sądowy Izabela Wojnicka

po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. w Grudziądzu

sprawy z powództwa Gminy- miasto G. - Powiatowego Urzędu Pracy w G.

przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. w likwidacji

o zapłatę

I.  Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 26.122,99 zł (dwadzieścia sześć tysięcy sto dwadzieścia dwa złote 99/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21.04.2016 roku do dnia zapłaty, przy czym pozwany w tym zakresie odpowiada solidarnie z P. J., wobec którego wydany został prawomocny nakaz zapłaty w sprawie I Nc 6700/18;

II.  Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.907,00 zł (cztery tysiące dziewięćset siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, przy czym pozwany w zakresie kwoty 2.726,75 zł odpowiada solidarnie z P. J., wobec którego wydany został prawomocny nakaz zapłaty w sprawie I Nc 6700/18.

I C 1682/19

UZASADNIENIE

Powódka - Gmina M. G., statio municipi Powiatowy Urząd Pracy w G. , wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych P. J. i (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. kwoty 26.122,99 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21.04.2016 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych tytułem zwrotu przyznanej refundacji kosztów poniesionych na wynagrodzenia , nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanego bezrobotnego do 30 roku życia w związku z rozwiązaniem umowy z dnia 9 lutego 2016 roku Nr (...). (...).(...) . Powódka w uzasadnieniu pozwu wskazała, iż na podstawie powyższej umowy wypłaciła pozwanemu P. J. określone środki finansowe w kwocie dochodzonej w pozwie a pozwany zobowiązał się do utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego do 30 roku życia w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres , za który dokonywana będzie refundacja tj. od 15.02.2016 roku do dnia 14.02.2017 roku oraz przez okres 12 miesięcy po zakończeniu tej refundacji. W związku z tym ,że pozwany nie dotrzymał warunków umowy naruszając § 3 ust.1, 3-4 m.in. poprzez niezatrudnienie przez okres 12 miesięcy po zakończeniu refundacji skierowanego bezrobotnego oraz nie powiadomienie pozwanego o wygaśnięciu lub wcześniejszym rozwiązaniu stosunku pracy ze skierowanym bezrobotnym a także niedostarczenie kopii świadectwa pracy skierowanego bezrobotnego , powód pismem z dnia 31 .10.2017 roku , znak Nr (...). (...).(...) rozwiązał przedmiotową umowę w sprawie przyznania refundacji części kosztów poniesionych na wynagrodzenia , nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanego bezrobotnego do 30 roku życia oraz wezwał pozwanych do zwrotu solidarnie otrzymanej refundacji w terminie 30 dni wraz odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania refundacji za pierwszy miesiąc . Pozwani pomimo prawidłowo doręczonej korespondencji nie uregulowali należności w wyznaczonym terminie.

Nakazem zapłaty z dnia 26 lutego 2019 roku , Sygn. akt I Nc 6700/18 uwzględniono całość żądań strony powodowej a nakaz ostatecznie uprawomocnił się w stosunku do pozwanego P. J. (k.77 akt).

Pozwany – (...) spółka z o.o. z siedzibą w G. w likwidacji w sprzeciwie od zapadłego w dniu 26.02.2019 roku, Sygn. akt I Nc 6700/18 nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Pozwany podniósł, iż strona powodowa nie wykazała ani zasadności ani wysokości dochodzonego roszczenia. Poza tym podniesiono ,że w rozpatrywanym przypadku powinien mieć zastosowanie przepis § 3 ust. 5 umowy przewidujący ograniczenie odpowiedzialności polegające na obowiązku zwrotu uzyskanej pomocy w kwocie proporcjonalnej do okresu , w którym nie utrzymano zatrudnienia skierowanej osoby wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania refundacji za pierwszy miesiąc , w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania. W ocenie pozwanego to na stronie powodowej ciążył obowiązek skierowania do pracy u pozwanego innego bezrobotnego . Postanowienia § 3 ust.3i 4 , na które powołuje się strona powodowa mają w istocie rzeczy charakter bezsankcyjny. Pracodawca obciążony jest obowiązkiem dostarczenia powódce świadectw pracy oraz dokonania notyfikacji o wygaśnięciu stosunku pracy – jednak podstawą zwrotu refundacji , zgodnie z postanowieniem § 3 ust.5 jest jedynie niewywiązanie się z obowiązku wskazanego w ust.1, nie zaś w ust. 2 i 4.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

W dniu 09.02.2016 roku pomiędzy Prezydentem G., w imieniu którego działał Zastępca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w G. a poprzednikiem prawnym pozwanego P. J. doszło do zawarcia umowy Nr (...). (...).(...) w sprawie przyznania refundacji części kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych do 30 roku życia. , na mocy której w okresie od 18 kwietnia 2016 roku do dnia 18 kwietnia 2017 roku wypłacono pozwanemu oraz poprzednikowi prawnego łącznie 26.122,99 zł . Poprzednik prawny P. J. , działający w obrocie gospodarczym pod firmą Przedsiębiorstwo (...) P. J. z siedzibą w Ł. , ul. (...) zobowiązał się do zatrudnienia jednej osoby bezrobotnej do 30 roku życia w pełnym wymiarze czasu pracy przez łączny okres 24 miesięcy tj. zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres 12 miesięcy , za które miała być dokonywana refundacja oraz do utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego do 30 roku życia w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres 12 miesięcy po zakończeniu wypłaty refundacji. W zamian za zatrudnienie skierowanego bezrobotnego P. J. i jego następca prawny otrzymali środki finansowe jako refundacje kosztów utrzymania pracownika w oparciu o noty księgowe wystawiane przez powoda na podstawie wniosków pozwanego (lub poprzednika prawnego) .

(dowód: - umowa Nr (...). (...).(...) z dnia 09.02.2016 – na karcie 9-11akt,

- noty księgowe – na karcie 12-24 akt.)

Stosownie do § 3 ust.2 umowy pracodawca (pozwany) zobowiązany był do dostarczenia w celu udokumentowania okresu zatrudnienia do 20 –tego dnia miesiąca następującego po danym kwartale , deklaracji (...) lub (...) łącznie z (...) dotyczącej zatrudnienia bezrobotnego w ramach umowy. W myśl § 3 ust.3 umowy pracodawca zobowiązał się do niezwłocznego powiadomienia PUP w G. , o każdym przypadku wygaśnięcia ,bądź wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę z osobami bezrobotnymi , zatrudnionymi w ramach umowy oraz do przekazania PUP kopii świadectwa pracy w terminie nie przekraczającym 7 dni licząc od dnia ustania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Z kolei według zapisu § 3 ust.5 niewywiązanie się z warunków , o których mowa w ust.1 , powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej pomocy w kwocie proporcjonalnej do okresu , w którym nie utrzymano zatrudnienia skierowanej osoby , wraz odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania refundacji za pierwszy miesiąc , w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku rozwiązania umowy o prace na podstawie art.52 k.p. lub wygaśnięcia stosunku pracy skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego refundacją albo przed upływem 12 miesięcy , o którym mowa w § 3 ust.1 przewidziano ,że Prezydent G. skieruje na zwolnione stanowisko innego bezrobotnego. Strony umowy również przewidziały ,że w określonych sytuacjach Prezydent G. uprawniony będzie do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym ( § 7 umowy).

(dowód: - umowa Nr (...). (...).(...) z dnia 09.02.2016 – na karcie 9-11akt)

P. J. w okresie od 15 lutego 2016 roku do dnia 14 kwietnia 2017 roku zatrudniał w swojej firmie w charakterze kierowcy P. S. (1). Do wygaśnięcia umowy o prace doszło na skutek wypowiedzenia umowy o pracę przez pracownika. Po wygaśnięciu umowy pracodawca nie zatrudnił w to miejsce innego pracownika , nie zawiadomił PUP w G. o tym zdarzeniu ani tez nie przekazał kopii świadectwa pracy. W trakcie obowiązywania umowy z dnia 9 lutego 2016 roku Nr (...). (...).(...) P. J. dokonał przekształcenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w spółkę prawa handlowego (...) spółka z o.o. z siedzibą w G. , obecnie w likwidacji. O tym fakcie również nie powiadomił PUP w G..

(dowód : - informacja KRS na dzień 21.03.2019 roku –k.44-46

-zeznania świadka P. J. -99-100

-wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – k.98)

W związku z tym, że pozwany nie dotrzymał warunków umowy naruszając § 3 ust. 1, 3-4 m.in. poprzez niezatrudnienie przez okres 12 miesięcy po zakończeniu refundacji skierowanego bezrobotnego , nie powiadomienie pozwanego o wygaśnięciu lub wcześniejszym rozwiązaniu stosunku do pracy ze skierowanym bezrobotnym, nie dostarczenie kopii świadectwa pracy skierowanego bezrobotnego a także nie powiadomienie o przekształceniu przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w jednoosobową spółkę osobową , powód na podstawie § 7 umowy pismem z dnia 31.10.2017 roku , Znak Nr (...). (...).(...) rozwiązał ze skutkiem natychmiastowym przedmiotową umowę w sprawie przyznania refundacji części kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanego bezrobotnego do 30-go roku życia oraz wezwał solidarnie pozwanych P. J. oraz (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. w terminie 30 dni od daty otrzymania korespondencji do zwrotu otrzymanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania refundacji za pierwszy miesiąc. Z uwagi na brak dokonania wpłaty w określonym w wezwaniu terminie powód pismem z dnia 28.09.2018 roku Znak: (...) wezwał P. J. oraz spółkę do zapłaty powstałej należności w nieprzekraczalnym terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania cywilnego bez ponownego wezwania do zapłaty. Pomimo prawidłowego doręczenia korespondencji P. J. oraz spółka (...) solidarnie nie uregulowali należności w terminie.

Dowód: - pismo powoda z dnia 31.10.2017 roku (...). (...).(...) w przedmiocie rozwiązania umowy – karta 25 akt,

- wezwanie przedegzekucyjne z dnia 28.09.2018 roku – karta 28 akt.

Przedstawiony powyżej stan faktyczny został ustalony przez Sąd w oparciu o dokumenty dołączone do pozwu, których autentyczność i prawdziwość nie była kwestionowana, jak również Sąd nie znalazł uzasadnionych motywów, żeby odmówić im wiarygodności, w związku z czym stanowiły one w pełni wiarygodną i niebudzącą wątpliwości podstawę ustaleń faktycznych.

Sąd uznał również za wiarygodne zeznania świadka P. J. , z wyjątkiem fragmentu jego zeznań, w którym wskazał ,że powiadomił PUP w G. o wygaśnięciu stosunku pracy z pracownikiem P. S. (2) oraz że przekazał kserokopię świadectwa pracy. Te twierdzenia okazały się całkowicie gołosłowne i nie poparte żadnym dokumentem . To na stronie pozwanej ciążył obowiązek wykazania stosownie do przepisu art. 6 k.c. i 232 k.p.c. zdanie pierwsze, że przewidziany w umowie dokument został doręczony do PUP w G. oraz że powód został powiadomiony o wygaśnięciu umowy z ze skierowanym bezrobotnym. Świadek P. J. jako poprzednik (...) spółki (...) z siedzibą w G. z oczywistych względów zainteresowany był wykazywać w tej kwestii linię obrony pozwanego firmy (...).

Kwestię refundacji ze środków Funduszu Pracy, kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych do 30 roku życia regulowała m.in. ustawa z dnia 20.04.2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 2019.1482 t.j .) . Przepisy zawarte w powyższej ustawie w sposób kazuistyczny regulowały warunki i tryb przyznawania refundacji podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą i co do zasady nie pozwalały na jakiekolwiek odstępstwa w ramach tzw. swobody kontaktowej. Umowa cywilnoprawna zawarta między stronami z dnia 09.02.2016 roku jedynie konkretyzowała te warunki. Powiatowy Urząd Pracy jako jednostka budżetowa sektora finansów publicznych miała nie tylko prawo, ale i obowiązek kontrolowania beneficjenta w zakresie realizacji zawartej umowy. Pozwany otrzymał środki finansowe będące środkami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 27.08.2009 roku o finansach publicznych (Dz.U. 2019 ,poz.869j.t. ) i jest oczywiste, że Urząd Pracy jako strażnik tych środków powinien dysponować odpowiednimi instrumentami w zakresie nadzoru nad prawidłowością wydatkowania środków publicznych a w skrajnych przypadkach miał prawo rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym.

Wobec powyższych uwag oraz przedstawionego wyżej stanu faktycznego stwierdzić trzeba, że pozwany i jego poprzednik prawny nienależycie wykonali umowę z dnia 09 lutego 2016 roku, naruszając jej postanowienia zawarte w § 3 ust.1,3 i 4. Poważnym uchybieniem ze strony P. J. poprzednika (...) spółki (...) było również nie powiadomienie powoda przekształceniu przedsiębiorcy będącego osoba fizyczną w spółkę prawa handlowego. W tej sytuacji Prezydent G. uprawniony był do rozwiązania ze skutkiem natychmiastowym umowy z dnia 9.02.2016 roku i żądania zwrotu całości przyznanej refundacji wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia uzyskania środków z pierwszy miesiąc, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania do zwrotu, a to w myśl § 7 ust.1 i 2umowy.

W tym miejscu należy wskazać, iż stosownie do art. 584 ¹³ KSH osoba fizyczna, o której mowa w art. 551 § 5, odpowiada solidarnie ze spółka przekształconą za zobowiązania przedsiębiorcy przekształcanego związane z prowadzoną działalnością gospodarczą powstałe przed dniem przekształcenia, przez okres 3 lat, licząc od dnia przekształcenia. Oznacza to ,że przekształcenie działalności prowadzonej w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej w spółkę prawa handlowego powoduje wykreślenie takiej działalności z odpowiedniego rejestru , lecz nie oznacza ,że ustaje byt prawny osoby, która mieniła formę prowadzenia tej działalności . Tym samym, niezależnie od charakteru i podstawy prawnej zobowiązania przekształcony przedsiębiorca ponosi za nie solidarną odpowiedzialność ze spółką przekształconą ( Vide : wyrok NSA z dnia 9.12.2014 roku , (...)) .

Zgodnie z art. 471 k.c., dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 471 k.c. w zw. z art. do art. 584 ¹³ KSH, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki całą dochodzoną pozwem kwotę 26.122,99 zł, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku.

O odsetkach za opóźnienie orzeczono w myśl z art. 481 § 1 i 2 k.c., zasądzając je – zgodnie treścią umowy – od dnia otrzymania przez pozwaną środków pieniężnych do dnia zapłaty.

O kosztach procesu orzeczono na zasadzie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Powódka wygrała niniejszą sprawę w całości, ponosząc koszty procesu w łącznej wysokości 4.907 zł z tytułu opłaty sądowej od pozwu w wysokości 1.307 zł oraz wynagrodzenia pełnomocnika procesowego, będącego radcą prawnym w wysokości 3.600 zł (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych /tekst jedn. Dz. U. z 2018 .265.). Zwrot takiej też kwoty należał się powódce od strony pozwanej, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Zarówno roszczenie główne , uboczne oraz koszty procesu zasądzono z zastrzeżeniem ,że odpowiedzialność (...) spółka z o.o. z siedzibą w G. jest solidarna z P. J. , wobec którego wydany został prawomocny nakaz zapłaty w sprawie I Nc 6700/18.