Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Grudziądzu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

G., dnia 25 stycznia 2024 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu - II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Joanna Sobczak

Protokolant: sekr. sąd. Monika Kowalczyk

przy udziale Prokuratora: ----------------

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 października 2023 r. i 25 stycznia 2024 roku

sprawy przeciwko

D. M. (M.)

synowi S. i E. z domu G., ur. (...) w G.,

PESEL (...), obywatelstwa polskiego, karanemu

oskarżonemu o to, że:

I.  w dniu 28 lipca 2022 r. w godz. 6:00-10:00 w G. przy ul. (...) z otwartego baraku na terenie budowy domów jednorodzinnych, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia portfela z zawartością dowodu osobistego nr (...), prawa jazdy nr (...), kwalifikacji zawodowej na suwnice, pieniędzy w kwocie 150 zł, karty podarunkowej sklepu (...)-dym o wartości 100 zł oraz karty bankomatowej Banku (...), czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 275§1 kk i art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 k

II.  w dniu 28 lipca 2022 r. o godz. 13:03 w G. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując kartę płatniczą Banku (...) nie mając prawa do dysponowania nią wbrew woli pokrzywdzonego poprzez transakcję zbliżeniową pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 14,50 zł stanowiących płatność za towar, czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk

III.  w dniu 28 lipca 2022 r. o godz. 13:05 w G. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując kartę płatniczą Banku (...) nie mając prawa do dysponowania nią wbrew woli pokrzywdzonego poprzez transakcję zbliżeniową pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 9,90 zł stanowiących płatność za towar, czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk

IV.  w dniu 28 lipca 2022 r. o godz. 13:08 w G. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując kartę płatniczą Banku (...) nie mając prawa do dysponowania nią wbrew woli pokrzywdzonego poprzez transakcję zbliżeniową pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 20,58 zł stanowiących płatność za towar, czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk

V.  w dniu 28 lipca 2022 r. o godz. 13:10 w G. przy ul. (...) w sklepie (...), wykorzystując kartę płatniczą Banku (...) nie mając prawa do dysponowania nią wbrew woli pokrzywdzonego poprzez transakcję zbliżeniową pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 47,00 zł stanowiących płatność za towar, czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk

VI.  w dniu 28 lipca 2022 r. o godz. 13:25 w G. przy ul. (...) w (...), wykorzystując kartę płatniczą Banku (...) nie mając prawa do dysponowania nią wbrew woli pokrzywdzonego poprzez transakcję zbliżeniową pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 30,00 zł stanowiących płatność za usługę, czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk

VII.  w dniu 28 lipca 2022 r. o godz. 15:20 w G. przy ul. (...) w supermarkecie (...), wykorzystując kartę płatniczą Banku (...) nie mając prawa do dysponowania nią wbrew woli pokrzywdzonego poprzez transakcję zbliżeniową pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 28,18 zł stanowiących płatność za towar, czym działał na szkodę P. D.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk

o r z e k a :

stosując w myśl art. 4 § 1 kk przywołane poniżej przepisy Kodeksu karnego
w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.

1.  oskarżonego D. M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia czynu z tym ustaleniem, że stanowił on występek z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz wykroczenie z art. 119 § 1 kw i za to:

- w myśl art. 11 § 3 kk na podstawie art. 278 § 5 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

- na podstawie art. 119 § 1 kk wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;

przy czym w myśl art. 10 § 1 kw stwierdza, iż wykonaniu podlega kara 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

2.  oskarżonego D. M. uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach od II do VII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że stanowią one wypadki mniejszej wagi oraz zostały popełnione w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. uznaje oskarżonego za winnego ciągu występków z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk i za to, na podstawie art. 283 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

3.  na podstawie art. 86 § 1 kk i art. 91 § 2 kk w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w punktach 1 i 2 wyroku orzeka wobec oskarżonego D. M. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

4.  na podstawie art. 119 § 4 kw, w związku ze skazaniem za wykroczenie w punkcie pierwszym wyroku, orzeka wobec oskarżonego D. M. obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonego P. D. kwoty 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu równowartości skradzionego mienia;

5.  zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami poniesionymi w toku postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygnatura akt II K 715/22

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2022 r. w godz. 6:00-10:00 D. M. przechodząc przez teren budowy domów jednorodzinnych przy ul (...) w G. wszedł do znajdującego się tam baraku dla pracowników. Wewnątrz nikogo nie było. D. M. zauważył tam jednak plecak, z którego zabrał portfel z zawartością dowodu osobistego nr (...), prawa jazdy nr (...), kwalifikacji zawodowej na suwnice, pieniędzy w kwocie 150 zł, karty podarunkowej sklepu (...)-dym o wartości 100 zł oraz karty bankomatowej Banku (...). Wszystkie te rzeczy należały do P. D..

Dowody: wyjaśnienia oskarżonego k. 28v-29, 99v, zeznania P. D. k. 1-3. 20-21, 37;

D. M. postanowił sprawdzić czy skradziona przez niego karta płatnicza Banku (...) działa. W tym celu wszedł do sklepu (...) przy ul. (...) i zakupił tam papierosy o wartości 14,50 zł, za które zapłacił zbliżeniowo skradzioną kartą bankomatową należącą do P. D..

Następnie udał się do sklepu (...) przy ul. (...) w G. gdzie kupił produkty spożywcze o wartości 9,90 zł, za które również zapłacił zbliżeniowo skradzioną kartą bankomatową.

Po wyjściu z tego sklepu udał się do sklepu (...) przy ul. (...). Tam kupił mięso za kwotę 20,58 zł. Za ten towar także zapłacił zbliżeniowo skradzioną kartą bankomatową należącą do P. D.

Kolejno D. M. poszedł do sklepu (...) przy ul. (...). Będąc tam kupił butelkę whisky za 47,00 zł, za którą również zapłacił zbliżeniowo skradzioną kartą bankomatową.

Następnie D. M. udał się do (...) przy ul. (...) w G.. Tam ostrzygł się, a za usługę zapłacił kartą bankomatową skradzioną P. D..

Ze Studia (...) udał się do sklepu (...) przy ul. (...). Tam również chciał zapłacić za zrobione zakupy spożywcze skradzioną kartą bankomatową, jednakże w międzyczasie P. D. zastrzegł ją i transakcja została odrzucona. Wówczas D. M. zostawił kartę na ławce w pobliżu sklepu.

Dowody: wyjaśnienia oskarżonego k. 28v-29, 99v, zeznania P. D. k. 1-3. 20-21, 37, historia transakcji k. 4-5, zdjęcia z monitoringu k. 6-8, płyta z zapisem monitoringu k. 23-24, protokół zatrzymania osoby k. 25, protokół odtworzenia zapisów płyty i zdjęcia k. 42-43, 44-51;

D. M. ma (...) lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, pracuje dorywczo i z tego tytułu deklaruje, że osiąga dochód w wysokości około 4000 zł miesięcznie. W przeszłości był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu.

Dowody: dane oskarżonego k. 25-26, informacja o karalności k. 41, 104-104v;

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego D. M. ponieważ korespondowały one z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci zeznań P. D., dokumentacją w postaci historii transakcji kartą bankomatową, dokumentacją fotograficzną i zapisami z monitoringu oraz protokołem odtworzenia zapisów z płyty.

Sąd dał wiarę oraz zeznaniom świadka P. D. gdyż są one spójne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z wyjaśnieniami oskarżonego, który przyznał się do winy.

Sąd dał również wiarę pozostałym dowodom z dokumentów i protokołów zebranych w toku postępowania przygotowawczego, zapisów monitoringu, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując powodów do poddania w wątpliwość ich autentyczności. Nadto zostały one sporządzone przez osoby uprawnione, zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurą, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich autentyczności.

W konsekwencji wszystkie wskazane dowody tworzyły spójny obraz zdarzeń.

Sąd przyjął, że zachowanie oskarżonego zarzucone mu w punkcie pierwszym aktu oskarżenia stanowiło występek z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz wykroczenie z art. 119 § 1 kw .

W niniejszej sprawie D. M. dokonał zaboru portfela, w którym znajdowały się m.in. dowód osobisty niewątpliwie stanowiący dokument stwierdzający tożsamość oraz karta bankomatowa. Sprawca obejmował swoim zamiarem możliwość dokonania zaboru tych przedmiotów, gdyż zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego są to typowe przedmioty przechowywane w portfelu. Zgodnie z art. 275 § 1 kk karze podlega ten, kto posługuje się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe lub dokument taki kradnie lub go przywłaszcza. Zaś zgodnie z art. 278§5 kk karze podlega ten, kto kradnie m.in. kartę uprawniającą do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego.

Do tego w myśl art. 119 § 1 kw - w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r. - karalne jest zachowanie polegające na kradzieży lub przywłaszczeniu sobie cudzej rzeczy ruchomej, jeżeli jej wartość nie przekracza 500 złotych. W portfelu zabranym przez oskarżonego znajdowały się dodatkowo prawo jazdy nr (...), kwalifikacje zawodowe na suwnice, pieniądze w kwocie 150 zł, karta podarunkowej sklepu (...)-dym o wartości 100 zł oraz należące do P. D.. Tym samym dokonując zaboru portfela D. M. dokonał również zaboru w celu przywłaszczenia mienia, którego wartości nie przekraczała progu 500 zł. Mając na uwadze powyższe zachowanie oskarżonego D. M. należało zakwalifikować jako jedno wykroczenie z art. 119 § 1 kw oraz przestępstwo z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Wobec powyższego Sąd za przestępstwo z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. wymierzył mu karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, natomiast za wykroczenie z art. 119 § 1 kk wymierzył mu karę trzydziestu dni aresztu, przy czym w myśl art. 10 § 1 kw Sąd stwierdził, że wykonaniu podlega kara ośmiu miesięcy pozbawienia wolności.

Przy wymiarze podlegającej wykonaniu kary za przestępstwo, wzięto pod uwagę następujące okoliczności:

1) obciążające: przypisany oskarżonemu czyn charakteryzował się dużą społeczną szkodliwością, nagminność tego rodzaju przestępstw, uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu;

2) łagodzące: przyznanie się do popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu oraz złożenie szczerych wyjaśnień w sprawie.

Kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze jest adekwatna do społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego oraz stopnia jego winy. Kara ta jedynie nieznacznie przekracza dolną granicę ustawowego zagrożenia. W ocenie Sądu, jedynie kara bezwzględna pozbawienia wolności ma szanse spełnić swe cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego, który po raz kolejny wszedł w konflikt z prawem, ewidentnie lekceważy sobie porządek prawny i nie wyciągnął żadnych konstruktywnych wniosków z poprzednich skazań. Kara ta spełni również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Sąd przyjął, że zachowania oskarżonego zarzucone mu w punktach od drugiego do siódmego aktu oskarżenia stanowiły wypadki mniejszej wagi oraz zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk.

D. M. dokonał sześciu transakcji przy użyciu karty P. D. , płacąc jego kartą zbliżeniowo, tj. bez konieczności użycia kodu (...) celem autoryzacji transakcji.

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2017 r. III KK 349/16 (publ. Lex nr 2294383) wyznaczył linię orzeczniczą, zgodnie z którą dokonanie płatności kartą płatniczą w formie tzw. płatności zbliżeniowej przez osobę nieuprawnioną, która weszła w posiadanie karty wbrew woli jej właściciela, stanowi przestępstwo kradzieży z włamaniem. Sąd Najwyższy zajął stanowisko, że kod (...) stanowi tylko dodatkowe zabezpieczenie, natomiast pierwotnym zabezpieczeniem jest sama konstrukcja karty bankomatowej która zawiera mikroprocesor umożliwiający dokonywanie wszelkich transakcji, w tym również zbliżeniowych, bez użycia kodu (...). Według tego poglądu samo zbliżenie karty do terminala płatniczego prowadzi do przełamania cyfrowych zabezpieczeń w płatnościach bezgotówkowych.

Sąd przyjął, że przypisane oskarżonemu czyny należało zakwalifikować jako wypadki mniejszej wagi, zważywszy na sposób działania oskarżonego, jego motywację, stopień społecznej szkodliwości czynów, a w szczególności wysokość wyrządzonej szkody.

Nadto sąd przyjął, iż wszystkie przypisane oskarżonemu czyny zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i stanowiły ciąg występków z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk.

Czyny z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk zagrożone są karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności, przy czym zważywszy iż w niniejszej sprawie sąd przyjął działanie w warunkach ciągu czynów, kara za wszystkie czyny mogła zostać orzeczona do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonej o połowę.

W niniejszej sprawie sąd dopatrzył się okoliczności wpływających:

1)  łagodząco na wymiar kary dotyczących niewielkiej łącznej wartości wyrządzonej szkody oraz tego, że oskarżony w swych wyjaśnieniach oskarżony potwierdził sprawstwo przypisanych mu czynów;

2)  obciążająco na wymiar kary dotyczących zuchwałego sposobu działania oskarżonego oraz ilości wykonanych transakcji, a nadto uprzedniej wielokrotnej karalności za przestępstwa przeciwko mieniu.

Kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze jest adekwatna do społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego oraz stopnia jego winy. Kara ta została orzeczona nieznacznie powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. W ocenie Sądu, jedynie kara bezwzględna pozbawienia wolności ma szanse spełnić swe cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego, który po raz kolejny wszedł w konflikt z prawem, ewidentnie lekceważy sobie porządek prawny i nie wyciągnął żadnych konstruktywnych wniosków z poprzednich skazań. Kara ta spełni również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Sąd podstawie art. 86 § 1 kk i art. 91 § 2 kk w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w punktach 1 i 2 wyroku orzekł wobec oskarżonego D. M. karę łączną jednego roku pozbawienia wolności.

Wymierzając karę łączną Sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji, mając na uwadze bliską odległość czasową między poszczególnymi czynami i ich zgodność rodzajową - jako wymierzonych przeciwko mieniu i popełnionych na szkodę jednego pokrzywdzonego. W ocenie Sądu przestępstwa jakich dopuścił się D. M. charakteryzują się znacznym ciężarem gatunkowym, co sprawia iż zastosowanie wobec niego zasady absorpcji stanowiłoby w ocenie Sądu niczym nieuzasadnioną gratyfikację. Podkreślić bowiem należy, że kara łączna nie jest instytucją premiowania sprawców, którzy niejednokrotnie dopuszczali się przestępstwa. Pomimo zatem bliskich relacji podmiotowych oraz przedmiotowo – czasowych pomiędzy czynami, wskazane okoliczności przemawiały za orzeczeniem kary łącznej na zasadzie częściowej absorpcji. Niemniej jednak wymienione związki podmiotowo – przedmiotowe nie mogły pozostać bez wpływu na kształt ostatecznej kary łącznej. Kara łączna orzeczona w takim wymiarze powinna spełnić swe cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także spełnić potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Sąd na podstawie art. 119 § 4 kw, w związku ze skazaniem za wykroczenie w punkcie pierwszym wyroku, orzekł wobec oskarżonego D. M. obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonego P. D. kwoty 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu równowartości skradzionego mienia. Sąd wziął pod uwagę, że łączna kwota na jaką opiewały transakcje wykonane przez oskarżonego na szkodę pokrzywdzonego, została zwrócona temu ostatniemu przez bank. Do tego pokrzywdzony odzyskał skradzione mu przedmioty poza kartą bankomatową, dowodem osobistym i prawem jazdy.

Mając na uwadze datę popełnienia czynów przypisanych oskarżonemu w niniejszej sprawie tj. 28 lipca 2022 r. i zmiany przepisów kodeksu karnego w zakresie m.in. art. 86§1 kk, które nastąpiły już po tej dacie, Sąd stanął na stanowisku, że korzystniejsze dla oskarżonego będzie zastosowanie przepisów poprzednio obowiązujących, tj. przepisów kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie piątym sentencji wyroku na podstawie art. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego od obowiązku ich uiszczenia z uwagi na aktualną sytuacje majątkową i osiąganie przez niego niewielkich dochodów.